میں جدوں وی گل کوئی کرنا واں

یا لفظ جدوں کجھ لکھنا واں

بھانویں اوکھے ہون یا سدھے ہون

کوڑے ہون یا مٹھے ہون

لوکی پٹھیاں اکھاں نال

مینوں ویکھ کے خفگی کردے نیں

 

لوکی پٹھیاں اکھاں نال

مینوں آکھدے نیں، مینوں کہندے نیں

اوئے چھڈ توں گلاں کی کرناں

اوئے چھڈ توں پریم دے گیتاں نوں

اے پیار شیار چ بھلا کی رکھیا

توں پھڑ لے دنیا دی ریتاں نوں

کوئی کم دی گل وی کریا کر

جیہڑی ساڈی سمجھ وچ آ جاوے

کوئی ایہو جئ گل وی سوچیا کر

جیہڑی سدھی سانوں بھا جاوے

اے گلاں جو توں کرناں ویں

او لمیاں لمیاں چھڈنا ویں

انہاں گلاں تینوں کی دینا

انہاں تینوں پاسے لا دینا

توں گلاں کم دی کریا کر

یا کم کم گلاں کریا کر

 

لوکی پٹھیاں اکھاں نال

مینوں آکھدے نیں، مینوں کہندے نیں

ایس دنیا نوں، ایدے لوکاں نوں

اے پریم پریت نال کی لینا

اے الله الله کردے نیں

سونے دے سکے گندے نیں

اے جدوں وی گل کوئی کردے نیں

بس پیسہ پیسہ جپدے نیں

ایس دنیا نوں، ایدے لوکاں نوں

پریم دے قصے جچدے نیئں

دل اینہاں دے ستے نیں

جیہڑے ستے ہون او وجدے نیئں

توں سن ساڈی تے چپ ہوجا

سانوں چپ کرانا آندا اے

توں سن ساڈی، سدھا ہو جا

سانوں سدھا کرنا آندا اے

 

میں گلاں ساریاں سننا واں

میری سمجھ چ گل وی آندی اے

اے کی کہندے اے کی دسدے

مینوں ساری سمجھ چ آندی اے

پر اے لوکی میرے باہر نیں

میرے اندر نیئں، میرے اپنے نیئں

میرے اندر کوئی ہور ای اے

جیہڑا سندا ویکھدا سب کجھ اے

میرے اندر بس اکو آی اے

میرا اپنا اے، میرا سب کجھ اے

 

میرے اندر جیہڑا وسدا اے

او کہندا مینوں، فکر نا کر

اے رستہ تیرا سدھا اے

او کہندا لوکاں دا ذکر نا کر

لوکاں دا رستہ پٹھا اے

او کہندا پیار ای سب کجھ اے

اے پیسا سونا مٹی اے

او کہندا دل ای سب کجھ اے

تے دنیا ساری پھٹی اے

او کہندا میں دل وچ رہندا واں

تینوں دنیا دی کی لوڑ بھلا

او کہندا میں تیرا اپنا واں

تینوں لوکاں دی کی لوڑ بھلا

توں چپ کر، سوچدا سندا رہ

جو دل کردا او لکھدا  رہ

توں دل  تے پیار دیاں گلاں  نوں

بس کردا  رہ  تے  ہںسدا رہ

اے لوکی  سارے  بولدے  نیں

مینوں چپ  کرانا  آندا  اے

اے لوکی  سارے  پٹھے  نیں

مینوں سدھا  کرنا  آندا  اے